دیوان بیدل دهلوی/غزلیات/جولان ما فسرد به زنجیر خواب پا
ظاهر
سند منبع این متن مشخص نیست. لطفاً برای کسب اطلاعات بیشتر و بررسی صحت منبع، صفحهٔ بحث را ببینید. منظور از «منبع»، مکانی است که کاربران دیگر بتوانند نسخهای از این اثر را در آن بیابند. ترجیحاً باید نسخهای اسکنشده از اصل اثر باشد که بتوان آن را در ویکیانبار بارگذاری و در نمونهخوانی کرد. در غیر این صورت، بهتر است نشانی اینترنتی (URL) ارائه شود. اگر هیچیک از این موارد در دسترس نیست، لطفاً دلیل آن را در صفحهٔ بحث توضیح دهید. |
| جولان ما فسرد به زنجیر خواب پا | واماندگیست حاصل تعبیر خواب پا | |||||
| ممنون غفلتیمکه بیمنت طلب | ما را به ما رساند به شبگیر خواب پا | |||||
| واماندگی ز سلسلهٔ ما نمیرود | چون جادهایم یک رگ زنجیر خواب پا | |||||
| در هر صفت تلافی غفلت غنیمت است | تاوان ز چشمگیر به تقصیر خواب پا | |||||
| نتوان به سعی آبله افسردگیکشید | خشتی نچیدهایم به تعمیر خواب پا | |||||
| اظهار غفلت طلبمکار عقل نیست | نقاش عاجزست به تصویر خواب پا | |||||
| آخر سری به عالم نورم کشیدن است | غافل نیام چو سایه ز شبگیر خواب پا | |||||
| سامان آرمیدگی موجگوهریم | ما را سریست برخط تسخیرخواب پا | |||||
| بیدل دلت اگرهوس آهنگ منزل است | ما و شکستکوشش وتدبیر خواب پا | |||||