کلیات سعدی/مواعظ/دریغ صحبت دیرین و حق دید و شناخت

by سعدی

۵– ب

	دریغ صحبت دیرین و حق دید و شناخت			که سنگ تفرقه ایام در میان انداخت
	دو دوست یکنفس از عمر برنیاسودند			که آسمان بسروقتشان دو اسبه نتاخت
	چو دل بقهر بباید گسست و مهر برید			خنک تنی که دل اول نبست و مهر نباخت
	جماعتی که بپرداختند از ما دل			دل از محبت[۱] ایشان نمیتوان پرداخت
	بروی همنفسان برگ عیش ساخته بود			بر آنچه ساخته بودیم روزگار نساخت
	نگشت سعدی از آنروز گرد صحبت خلق			که بیوفائی دوران آسمان بشناخت
	گرت[۲] چو چنگ ببر درکشد زمانهٔ دون[۳]			بس اعتماد مکن کانگهت زند که نواخت

---

1. مودّت.
2. گر.
3. زمانه ترا.