کلیات سعدی/مواعظ/دریغ صحبت دیرین و حق دید و شناخت

by سعدی

۵– ب

دریغ صحبت دیرین و حق دید و شناختکه سنگ تفرقه ایام در میان انداختدو دوست یکنفس از عمر برنیاسودندکه آسمان بسروقتشان دو اسبه نتاخت چو دل بقهر بباید گسست و مهر بریدخنک تنی که دل اول نبست و مهر نباخت جماعتی که بپرداختند از ما دلدل از محبت^[۱] ایشان نمیتوان پرداخت بروی همنفسان برگ عیش ساخته بودبر آنچه ساخته بودیم روزگار نساخت نگشت سعدی از آنروز گرد صحبت خلقکه بیوفائی دوران آسمان بشناخت گرت^[۲] چو چنگ ببر درکشد زمانهٔ دون^[۳]بس اعتماد مکن کانگهت زند که نواخت

---

1. مودّت.
2. گر.
3. زمانه ترا.