کلیات سعدی/مواعظ/تمام گشت و مزین شد این خجسته مکان
ظاهر
< کلیات سعدی | مواعظ
در مدح شمسالدین حسین علکانی
| تمام گشت و مزین شد این خجسته مکان | بفضل و منت پروردگار عالمیان | |||||
| همیشه صاحب این منزل مبارک را | تَن درست و دل شاد باد و بخت جوان | |||||
| دو چیز حاصل عمرست نام نیک و ثواب | وزین دو درگذری کل من علیها فان | |||||
| ز خسروان مقدم چنین که میشنوم | وفای عهد نکردست با کس این دوران | |||||
| سرای آخرت آباد کن بحسن عمل | که اعتماد بقا را نشاید این بنیان | |||||
| بس اعتماد مکن بر دوام دولت و عمر | که دولتی دگرت در پیست جاویدان | |||||
| زمین دنیا بُستان زرع آخرتست | چو دست میدهدت تخم دولتی بفشان | |||||
| بده که با تو بماند جزای کردهٔ نیک | وگر چنین نکنی از تو بازماند هان | |||||
| بپاش تخم عبادت حبیب من زان پیش | که در زمین وجودت نماند آب روان | |||||
| حیات زنده غنیمت شمر که باقی عمر | چو برف بر سر کوهست روی در نقصان | |||||
| ز مال و منصب دنیا جزین نمیماند | میان اهل مروت که «یاد باد فلان» | |||||
| کلید گنج سعادت نصیحت سعدیست | اگر قبول کنی گوی بردی از میدان | |||||
| بنوبتند ملوک اندرین سپنج سرای | خدای عزوجل راست ملک بیپایان | |||||