کلیات سعدی/غزلیات/مپرس از من که هیچم یاد کردی

by سعدی

۵۳۵ – ط

	مپرس از من که هیچم یاد کردی			که خود هیچم فرامش می‌نگردی
	چه نیکوروی و بدعهدی که شهری			غمت خوردند و کسرا غم نخوردی
	چرا ما با تو ای معشوق طناز			بصلحیم و تو با ما در نبردی
	نصیحت میکنندم سردگویان[۱]			که برگرد از غمش بیروی زردی
	نمیدانند کز بیمار عشقت			حرارت بازننشیند بسردی
	ولیکن با رقیبان چارهٔ نیست			که ایشان مثل خارند و تو وردی
	اگر با خوبرویان می‌نشینی			بساط نیکنامی در نوردی
	دگر با من مگوی ای باد گلبوی			که همچون بلبلم دیوانه کردی
	چرا دردت نچیند جان سعدی			که هم دردی و هم درمان دردی

---

1. سرخ رویان.