کلیات سعدی/غزلیات/دیدی که وفا به جا نیاوردی

by سعدی

۵۳۴ – ط

	دیدی که وفا بجا نیاوردی			رفتی و خلاف دوستی کردی[۱]
	بیچارگیم بچیز نگرفتی			درماندگیم بهیچ نشمردی
	من با همه جوری از تو خشنودم			تو بیگنهی ز من بیازردی
	خود کردن و جرم دوستان دیدن			رسمیست که در جهان تو آوردی
	نازت برم که نازک اندامی			بارت بکشم که ناز پروردی
	ما را که جراحتست[۲] خون آید			درد تو چنم که فارغ از دردی
	گفتم که نریزم آب رخ زین بیش			بر خاک درت که خونمن خوردی
	وین عشق تو در من آفریدستند			هرگز نرود ز زعفران زردی
	ای ذره تو در مقابل خورشید			بیچاره چه میکنی بدین خردی؟
	در حلقهٔ کارزار جان دادن			بهتر که گریختن بنامردی
	سعدی سپر از جفا نیندازد			گل با گیهست[۳] و صاف با دردی

---

1. تجدیدنظر: رفتی و خلاف دوستان کردی
2. جراحتست و.
3. با خارست.