کلیات سعدی/غزلیات/مشنو ای دوست که غیر از تو مرا یاری هست

by سعدی

۱۱۱– ط

	مشنو ای دوست که غیر از تو مرا یاری هست			یا شب و روز بجز فکر توام کاری هست
	بکمند سر زلفت نه من افتادم و بس			که بهر حلقه موئیت[۱] گرفتاری هست
	گر بگویم[۲] که مرا با تو سر و کاری نیست			در و دیوار گواهی بدهد کاری هست
	هر که عیبم کند از عشق و ملامت گوید			تا ندیدست ترا بر منش انکاری هست
	صبر بر جور[۳] رقیبت چکنم گر نکنم؟			همه دانند که در صحبت گل خاری هست
	نه من خام‌طمع عشق تو میورزم و بس			که چو من سوخته در خیل تو بسیاری هست
	باد خاکی ز مقام تو بیاورد و ببرد			آب هر طیب که در کلبهٔ[۴] عطاری هست
	من چه در پای تو ریزم که پسند تو بود[۵]			جان و سر را نتوانگفت که مقداری هست
	من ازین دلق مرقع بدر آیم روزی			تا همه خلق بدانند که زنّاری هست
	همه را هست همین داغ محبت که مراست			که نه مستم من و در دور تو هشیاری هست[۶]
	عشق سعدی نه حدیثیست که پنهان ماند			داستانیست که بر هر سر بازاری هست

---

1. موی تو، ز زلف تو.
2. هر که گوید.
3. خوی.
4. طبلهٔ.
5. پسندیده بود، خورای توی بود.
6. شکل غلط قبلی: که نه مستم و ...