کلیات سعدی/غزلیات/تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود

by سعدی

۲۵۵– ب

	ترا سماع نباشد که سوز عشق نبود			گمان مبر که برآید ز خام هرگز دود
	چو هر چه میرسد از دست اوست، فرقی نیست			میان شربت نوشین و تیغ زهرآلود
	نسیم باد صبا بوی یار من دارد			چو باد خواهم ازین پس ببوی او پیمود[۱]
	همیگذشت و نظر کردمش بگوشهٔ چشم			که یکنظر بربایم مرا ز من بربود
	بصبر خواستم احوال عشق پوشیدن			دگر بگل نتوانستم آفتاب اندود
	سوار عقل که باشد که پشت ننماید			در آنمقام که سلطان عشق روی نمود؟
	پیام ما که رساند بخدمتش که رضا			رضای تست گرم خسته داری ار خشنود
	شبی نرفت که سعدی بداغ عشق نگفت[۲]			دگر شب آمد و کی[۳] بیتو روز خواهد بود؟

---

1. چون باد خواهم ازین پس که بوی او بنمود (؟)
2. نخفت.
3. چون.