کلیات سعدی/غزلیات/بتا هلاک شود دوست در محبت دوست

by سعدی

۸۹– ط، ب

	بِتا هلاک شود دوست در محبت دوست			که زندگانی او در هلاک بودن اوست
	مرا جفا و وفای تو پیش یکسانست			که هر چه دوست پسندد بجای دوست نکوست
	مرا و عشق تو گیتی بیک شکم زادست			دو روح در بدنی چون دو مغز در یکپوست
	هر آنچه بر سر آزادگان رود زیباست			علی‌الخصوص که از دست یار زیبا‌خوست
	دلم ز دست بدر برد سرو بالائی			خلاف عادت آن سروها که بر لب جوست
	بخواب دوش چنان دیدمی که زلفینش			گرفته بودم و دستم هنوز غالیه بوست
	چو گوی در همه عالم بجان[۱] بگردیدم			ز دست عشقش و چوگان هنوز در پی گوست
	جماعتی بهمین آب چشم بیرونی			نظر کنند و ندانند کآتشم در توست
	ز دوست هر که تو بینی مراد خود خواهد			مراد خاطر سعدی مراد خاطر اوست

---

1. بسر.