کلیات سعدی/غزلیات/امیدوار چنانم که کار بسته برآید

by سعدی

۲۸۱– ط

	امیدوار چنانم که کار بسته برآید			وصال چون بسر آمد فراق هم بسر آید
	من از تو سیر نگردم و گر ترش کنی ابرو			جواب تلخ ز شیرین مقابل شکر آید
	برغم دشمنم ای دوست سایهٔ بسر آور			که موش کور نخواهد که آفتاب برآید
	گلم ز دست بدر برد روزگار مخالف			امید هست که خارم ز پای هم بدرآید
	گرم حیات بماند نماند این غم و حسرت			و گر نمیرد بلبل درخت گل ببر آید
	ز بسکه در نظر آمد خیال روی تو ما را			چنان شدم که بجهدم خیال در نظر آید
	هزار قرعه بنامت زدیم و باز نگشتی			ندانم آیت رحمت بطالع که برآید
	ضرورتست که روزی بکوه رفته ز دستت			چنان بگرید سعدی که آب تا کمر آید