وحشی بافقی (غزلیات)/ای سرخ گشته از تو به خون روی زرد ما

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' وحشی بافقی (غزلیات)  از وحشی بافقی
(ای سرخ گشته از تو به خون روی زرد ما)
'


 ای سرخ گشته از تو به خون روی زرد ماما را ز درد کشته و غافل ز درد ما 
 از تیغ بی ملاحظه‌ی آه ما بترساولیست اینکه کس نشود هم نبرد ما 
 در آه ما نهفته خزان و بهار حسنتأثیرهاست با نفس گرم و سرد ما 
 رخش اینچنین متاز که پیش از تو دیگریکردست اینچنین و ندیدست گرد ما 
 سد لعب بلعجب شد و سد نقش بد نشستتا ریختیم با تو، بد افتاد نرد ما 
 وحشی گرفت خاطر ما از حریم دیررفتیم تا کجاست دگر آبخورد ما