شیدای گراشی (غزلیات)/بیا ای سروقد بند قبای خویشتن بگشا

by شیدای گراشی

	بیا ای سروقد بند قبای خویشتن بگشا			شب است و عقده‌ی هجران ز زلف خویشتن بگشا
	ببستی شرط و عهد و باز هم ای دلربا روزی			ز نو کن تازه عهد پیش و چاک پیرهن بگشا
	زنخدانت به گیسو چون بپوشی دل به تنگ آید			سر چاه زنخدانت به دل ای سیم‌تن بگشا
	ز پیراهن تنت از نازکی بس رنج‌ها بیند			تو خود چاک گریبان چون گل ای سیمین‌ذقن بگشا
	ز هجرانت بمردیم از سر گیسوی خود روزی			ز دل این عقده‌های هجر ای نازک‌بدن بگشا
	تغافل کم کن و بشنو صدای تیشه ای شیرین			دو لب را از پی تحسین کار کوهکن بگشا
	من ای دلبر ندارم پای و رای رفتن از کویت			مر این بندم ز پا ای شه به دست خویشتن بگشا
	صبا می‌بین که دارد نکهت پیراهن یوسف			به یعقوبش بگو شیدا در بیت‌الحزن بگشا