شاهنامه (تصحیح ژول مل)/لشکر کشیدن زال سوی افراسیاب

by فردوسی

لشکر کشیدن زال سوی افراسیاب

	خروشیدن کوس با کرّنای			همان ژنده پیلان وهندی درای
	برآمد ززابلستان رستخیز			زمین مرده را بانگ برزد که خیز		۱۴۰
	سپاهی برآمد ززابل برون			چو شیران همه دست شسته بخون
	به پیش اندرون رستم پهلوان			پس پشت او سال خورده گوان
	چنان شد زلشکر در ودشت وراغ			که بر سر نیارست پرّید زاغ
	تبیره زدندی همه شب بجای			جهانرا نه سر بود پیدا نه پای
	بهنگام بشکونه وگلستان			بیآورد لشکر ززابلستان		۱۴۵
	ززال آگهی یافت افراسیاب			برآمد از آرام واز خور وخواب
	بیآورد لشکر سوی رود ری			بدآن مرغزاری که بد آب ونی
	وز ایران بیآمد دمادم سپاه			زراه بیابان سوی رزمگاه
	زلشکر بلشکر دو فرسنگ ماند			جهان دیدگانرا سپهبد بخواند
	بدیشان چنین گفت کای بخردان			جهان دیده وکار کرده ردان		۱۵۰
	هم ایدر بسی لشکر آراستیم			بسی نیکوئی وبهی خواستیم
	پراگنده شد رای بی تخت شاه			همه کار بی بوی وبی سر سپاه
	چو بر تخت بنشست فرخنده زو			زگیتی یکی آفرین خاست نو
	شهی باید اکنون زتخم کیان			بتخت کئی بر کمر بر میان
	نشان داد موبد مرا در زمان			یکی شاه با فرّ وگرز کیان		۱۵۵
	زتخم فریدون یل کیقباد			که با فرّ وبرزست وبا رسم وداد