شاهنامه (تصحیح ترنر ماکان)/در آفرینش ماه

از ویکی‌نبشته
پرش به: گشتن، جستجو
گفتار اندر آفرینش آفتاب شاهنامه  از فردوسی
در آفرینش ماه
در ستایش پیغمبر و یارانش


در آفرینش ماه

چراغی است مر تیره شب را بسیچ ببد تا توانی تو هرگز مپیچ
چو سی روز گردش به پیمایدا دو روز و دو شب روی ننمایدا
پدید آید آنگاه باریک و زرد چو پشت کسی کو غمِ عشق خورد
چو بیننده دیدارش از دور دید هم اندر زمان زو شود ناپدید
دگر شب نمایش کند بیش تر ترا روشنائی دهد بیش تر
بدو هفته گردد تمام و درست بدان باز گردد که بود از نخست
بود هر شبانگاه باریک تر بخورشید تابنده نزدیک تر
بدین سان نهادش خداوند داد بود تا بود هم بدین یک نهاد
Rule Segment - Flare Right - 12px.svg Rule Segment - Span - 5px.svg Rule Segment - Diamond - 10px.svg Rule Segment - Span - 5px.svg Rule Segment - Flare Left - 12px.svg