شاهنامه (تصحیح ترنر ماکان)/گفتار اندر آفرینش آفتاب

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
گفتار در آفرینش مردم شاهنامه  از فردوسی
گفتار اندر آفرینش آفتاب
در آفرینش ماه


گفتار اندز آفرینش آفتاب

 روان اندرو گوهرِ دل فروزکزو روشنائی گرفتست روز 
 که هر بامدادی چو زرّین سپرز مشرق برآرد فروزنده سر 
 زمین پوشد از نور پیراهناشود تیره گیتی بدو روشنا 
 چو از مشرق او سوی خاور کشدز مشرق شب تیره سر برکشد 
 نکیرند مر یک دگر را گذرنباشد ازین یکروش راست‌تر 
 ایا آنکه تو آفتابی همیچه بودت که بر من نتابی همی