شاهنامه (تصحیح ترنر ماکان)/گفتار اندر آفرینش آفتاب

by فردوسی

گفتار اندز آفرینش آفتاب

	روان اندرو گوهرِ دل فروز			کزو روشنائی گرفتست روز
	که هر بامدادی چو زرّین سپر			ز مشرق برآرد فروزنده سر
	زمین پوشد از نور پیراهنا			شود تیره گیتی بدو روشنا
	چو از مشرق او سوی خاور کشد			ز مشرق شب تیره سر برکشد
	نکیرند مر یک دگر را گذر			نباشد ازین یکروش راست‌تر
	ایا آنکه تو آفتابی همی			چه بودت که بر من نتابی همی