سلامان و ابسال/اظهار عجز از استیفای ثنا کردن

by جامی

(اظهار عجز از استیفای ثنا کردن و دست تضرع بادای دعا برآوردن)

	شاه را فضل و هنر بیحد بود			وصف آن کی طاقت بخرد بود
	به که اکنون اعتراف آرم بعجز			نعرهٔ اقرار بردارم بعجز
	پیش ارباب ذکا این است دین			سر لا احصی ثنا اینست این
۱۱۵	چون ثنایش را نمی‌یارم شمار			به که گیرد بر دعا کارم قرار
	نی دعائی کآید از هر سست رای			مقتصر بر عز و جاه این سرای
	بل دعائی چون دعای اهل دل			بر کرمهای الٓهی مشتمل
	هم نشاط و کامرانی آورد			هم حیات جاودانی آورد
	شاه را روی دل اندر دین کند			دولت دین داریش آئین کند
۱۲۰	شغل او بر موجب فرمان شود			تخم دولتهای جاویدان شود
	تا بود این طارم نیلوفری			جلوه‌گاه آفتاب خاوری
	تخت شاهی جلوه‌گاه شاه باد			خاطرش ز اسرار دین آگاه باد
	بادش از فضل ازل هر دم مدد			تا شود شایستهٔ ملک ابد
	نیکخواهانش ز هر آفت سلیم			بر طریق نیکخواهی مستقیم