دیوان حافظ/که برد بنزد شاهان ز من گدا پیامی

by حافظ

۴۶۸	که برد بنزد شاهان ز من گدا پیامی			که بکوی می‌فروشان دو هزار جم بجامی		۴۵۴
	شده‌ام خراب و بدنام و هنوز امیدوارم			که بهمّت عزیزان برسم به نیک نامی
	تو که کیمیافروشی نظری بقلب ما کن			که بضاعتی نداریم و فکنده‌ایم دامی
	عجب از وفای جانان که عنایتی[۱] نفرمود			نه بنامهٔ پیامی نه بخامهٔ سلامی
	اگر این شراب خامست اگر آن حریف پخته			بهزار بار بهتر ز هزار پخته خامی
	ز رهم میفکن ای شیخ بدانهای تسبیح			که چو مرغ زیرک افتد نفتد بهیچ دامی
	سر خدمت تو دارم بخرم بلطف و مفروش			که چو بنده کمتر افتد بمبارکی غلامی
	بکجا برم شکایت بکه گویم این حکایت			که لبت حیات ما بود و نداشتی دوامی
		بگشای تیر مژگان و بریز خون حافظ
		که چنان کشندهٔ را نکند[۲] کس انتقامی

---

1. چنین است در خ، غالب نسخ: تفقّدی،
2. چنین است در عموم نسخ قدیمه، نسخ جدیده: نکشد،