دیوان حافظ/خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم

by حافظ

۳۲۲	خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم			بصورت تو نگاری ندیدم و نشنیدم[۱]		۳۵۵
	اگر چه در طلبت همعنان باد شمالم			بگرد سرو خرامان قامتت نرسیدم
	امید در شب زلفت بروز عمر نبستم			طمع بدور دهانت ز کام دل ببریدم
	بشوق چشمهٔ نوشت چه قطرها که فشاندم			ز لعل باده فروشت چه عشوها که خریدم
	ز غمزه بر دل ریشم چه تیرها که گشادی			ز غصّه بر سر کویت چه بارها که کشیدم
	ز کوی یار بیار ای نسیم صبح[۲] غباری			که بوی خون دل ریش از آن تراب شنیدم
	گناه چشم سیاه تو بود و گردن دلخواه			که من چو آهوی وحشی ز آدمی برمیدم
	چو غنچه بر سرم از کوی او گذشت نسیمی			که پرده بر دل خونین ببوی او بدریدم
		بخاک پای تو سوگند[۳] و نور دیدهٔ حافظ
		که بی رخ تو فروغ از چراغ دیده ندیدم

---

1. بسیاری از نسخ اینجا بیت ذیل را علاوه دارند: امید خواجگیم بود بندگی تو جستمهوای سلطنتم بود خدمت تو گزیدم.
2. خ: وصل.
3. این واو در عموم نسخ قدیمه و نیز در شرح سودی بر حافظ موجود است و بنابرین «نور دیدهٔ حافظ» عطف خواهد بود بر «خاک پای تو» یعنی سوگند بخاک پای تو و نور دیدهٔ حافظ، ولی در نسخ جدیده واو مزبور ساقط است و واضح است که «نور دیدهٔ حافظ» را منادی فرض کرده‌اند.