دیوان حافظ/به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
۲۸  بجان خواجه و حق قدیم و عهد درست که مونس دم صبحم دعای دولت تست  ۹۳
  سرشک من که ز طوفان نوح دست برد ز لوح سینه نیارست نقش مهر تو شست  
  بکن معاملهٔ وین دل شکسته بخر که با شکستگی ارزد بصد هزار درست  
  زبان مور بآصف دراز گشت و رواست که خواجه خاتم جم یاوه کرد و بازنجست  
  دلا طمع مبر از لطف بی‌نهایت دوست چو لاف عشق زدی سر بباز چابک و چست  
  بصدق کوش که خورشید زاید از نفست که از دروغ سیه روی گشت صبح نخست  
  شدم ز دست تو شیدای کوه و دشت و هنوز نمیکنی بترحّم نطاق سلسله سست  
  مرنج حافظ و از دلبران حفاظ مجوی  
  گناه باغ چه باشد چو این گیاه نرست