دیوان حافظ/ای صبا نکهتی از کوی فلانی به من آر

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
۲۴۸  ای صبا نکهتی از کوی فلانی بمن آر زار و بیمار غمم راحت جانی بمن آر  ۲۴۷
  قلب بی‌حاصل ما را بزن اکسیر مراد یعنی از خاک در دوست نشانی بمن آر  
  در کمین‌گاه نظر با دل خویشم جنگست زابرو و غمزهٔ او تیر و کمانی بمن آر  
  در غریبیّ و فراق و غم دل پیر شدم ساغر می ز کف تازه جوانی بمن آر  
  منکرانرا هم از این می دو سه ساغر بچشان وگر ایشان نستانند روانی بمن آر  
  ساقیا عشرت امروز بفردا مفکن یا ز دیوان قضا خطّ امانی بمن آر  
  دلم از دست بشد دوش چو حافظ میگفت  
  کای صبا نکهتی از کوی فلانی بمن آر