دیوان حافظ/ای صبا نکهتی از کوی فلانی به من آر

by حافظ

۲۴۸	ای صبا نکهتی از کوی فلانی بمن آر			زار و بیمار غمم راحت جانی بمن آر		۲۴۷
	قلب بی‌حاصل ما را بزن اکسیر مراد			یعنی از خاک در دوست نشانی بمن آر
	در کمین‌گاه نظر با دل خویشم جنگست			زابرو و غمزهٔ او تیر و کمانی بمن آر
	در غریبیّ و فراق و غم دل پیر شدم			ساغر می ز کف تازه جوانی بمن آر
	منکرانرا هم از این می دو سه ساغر بچشان			وگر ایشان نستانند روانی بمن آر
	ساقیا عشرت امروز بفردا مفکن			یا ز دیوان قضا خطّ امانی بمن آر
		دلم از دست بشد دوش چو حافظ میگفت
		کای صبا نکهتی از کوی فلانی بمن آر