حافظ (غزلیات)/کنون که بر کف گل جام باده صاف است

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(کنون که بر کف گل جام باده صاف است)
'


کنون که بر کف گل جام بادهٔ صافستبصد هزار زبان بلبلش در اوصافست
بخواه دفتر اشعار و راه صحرا گیرچه وقت مدرسه و بحث کشف کشّافست[۱]
فقیه مدرسه دی مست بود و فتوی دادکه می حرام ولی به ز مال اوقافست
بدرد و صاف ترا حکم نیست خوش درکشکه هر چه ساقی ما کرد عین الطافست
ببر ز خلق و چو عنقا قیاس کار بگیرکه صیت گوشه نشینان ز قاف تا قافست
حدیث مدّعیان و خیال همکارانهمان حکایت زر‌دوز و بوریا بافست
خموش حافظ و این نکتهای چون زر سرخ
نگاهدار که قلّاب شهر صرّافست

  1. بعضی نسخ: کشف و کشّافست.