اوحدی مراغه‌ای (جام‌جم)/در ستایش خرد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
قبلی در ستایش خرد  از اوحدی مراغه‌ای بعدی
اوحدی مراغه‌ای (جام‌جم)


 ای نخستینه فیض عالم جوداولین نسخه‌ی سواد وجود 
 روح در مکتبت نو آموزیابد از مد مدتت روزی 
 آسمان ترا زمین سایهآفتاب سپهر نه پایه 
 لنگر کشتی نفوس توییمسعد اختر نحوی تویی 
 هر که دور از تو دور ازو نیکیوانکه نزد تو، یافت نزدیکی 
 نیست راه از تو تا به علت توبجز از بیش او و قلت تو 
 اندر ایجاد علت اولینیست بالاتر از تو معلولی 
 نظرت کرده تربیت جان رایار او کرده نور ایمان را 
 پیش رخ بسته‌ای، ز قاف به قافتتق از زر نگار گوهر باف 
 گوش نه چرخ بر اشارت تستکاخ هفت اختر از عمارت تست 
 یزک لشکر وجود توییقاید کاروان جود تویی 
 دین ز حفظ تو پایدار بوددل ز بوی تو با قرار بود 
 لشکر روح را امیر توییهمه طفلند خلق و پیر تویی 
 ای ز چرخ و سروش بالاتراز تو گوهر نزاد والاتر 
 مددی ده، که دیو رنجم دادجان من شو، که تن شکنجم داد 
 کارگاه من از تو بر کارستتو نباشی، مرا چه مقدارست؟ 
 سایه‌ی خود مدار دور از منمبر، ای محض نور، نور از من 
 به فلک راه ده روانم رافلکی کن به علم جانم را