انوری/سید اباطالب نعمه را فرمود

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مرثیه مفخرالساده نقیب بلخ گوید انوری (۱۳۳۷ خورشیدی)  از انوری
انوری در این قصیده «سید اباطالب نعمه را فرمود»
بمدح صاحب‌الاعظم ناصرالدین اباالفتح گوید
تصحیح از سعید نفیسی


سید اباطالب نعمه را فرمود

 آنکه بر سلطان گردون نور رایش غالبستپادشاه آل یاسین، مجد دین بوطالبست 
 آسمان همت خداوندی، که همچون آسمانهمتش بر طول و عرض آفرینش غالبست 
 آنکه تا او در سرای آفرینش آمدستتنگ عیشی از سرای آفرینش غایبست 
 بحر در موج شبانروزی دلش را زیر دستابر در باران نوروزی کفش را نایبست 
 آز محتاجان چو کلکش در مسیر آمد، بسوختآزگویی دیو و کلک او شهاب ثاقبست 
 دی همی گفتم که: از دیوان رأی صایبشآفتاب و ماه را هر روز نوری راتبست 
 آسمان گفتا: چه می‌گویی؟ که گوید در جهانپرتو نور نبوت را که رای صایبست؟