کلیات سعدی/غزلیات/گر متصور شدی با تو درآمیختن

by سعدی

۴۵۸ – ط

گر متصور شدی با تو درآمیختنحیف نبودی وجود در قدمت ریختن فکرت من در تو نیست در قلم قُدرتیستکو بتواند چنین صورتی انگیختن کیست که مرهم نهد بر دل مجروح^[۱] عشقکش نه مجال وقوف نه ره بگریختن داعیهٔ شوق نیست رفتن و بازآمدنقاعدهٔ مهر نیست بستن و بگسیختن آب روان سرشک وآتش سوزان آهپیش تو بادست و خاک بر سر خود بیختن هر که بشب شمع وار در نظر شاهدیست^[۲]باک ندارد بروز کشتن و آویختن خوی تو با دوستان تلخ سخن گفتنستچارهٔ سعدی حدیث با شکر آمیختن

---

1. رنجور.
2. شاهدست.