کلیات سعدی/غزلیات/کیست آن ماه منور که چنین می‌گذرد

by سعدی

۱۷۹– ب

کیست آنماه منور که چنین میگذرد؟تشنه جان میدهد و ماه معین میگذرد سرو اگر نیز تحول^[۱] کند از جای بجاینتوان گفت که زیباتر ازین میگذرد حور عین میگذرد در نظر سوختگانیا مه چارده یا لعبت چین میگذرد کام ازو کس نگرفتست مگر باد بهار^[۲]که بر آن زلف و بناگوش و جبین میگذرد مردم زیر زمین رفتن او پندارندکافتابست که بر اوج^[۳] برین میگذرد پای گو بر سر عاشق نه و بر دیدهٔ دوستحیف باشد که چنین کس بزمین میگذرد هر که در شهر دلی دارد و دینی دارد^[۴]گو حذر کن که هلاک دل و دین میگذرد از خیال آمدن و رفتنش اندر دل و چشمبا گمان افتم و گر خود بیقین میگذرد گر کند روی^[۵] بما یا نکند حکم او راستپادشاهیست که بر ملک یمین میگذرد سعدیا گوشه‌نشینی کن و شاهدبازیشاهد آنست که بر گوشه‌نشین میگذرد

---

1. تحرّک.
2. شکل غلط قبلی: ...گس...
3. کافتابیست که بر چرخ.
4. داند.
5. چشم، خشم.