کلیات سعدی/غزلیات/هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر

by سعدی

۳۰۱– ب

	هر شب اندیشهٔ دیگر کنم و رای دگر			که من از دست تو فردا بروم جای دگر
	بامدادان که برون می‌نهم از منزل پای			حُسن عهدم نگذارد که نهم پای دگر
	هر کسی را سر چیزی و تمنای کسیست			ما بغیر از تو نداریم تمنای دگر
	زانکه هرگز بجمال[۱] تو در آئینهٔ وهم			متصور نشود صورت و بالای دگر
	وامقی بود که دیوانهٔ عذرائی بود[۲]			منم امروز و توئی وامق و عذرای دگر
	وقت آنست که صحرا گل و سنبل گیرد			خلق بیرون شده هر قوم بصحرای دگر
	بامدادان بتماشای چمن بیرون آی			تا فراغ از تو نماند[۳] بتماشای دگر
	هر صباحی[۴] غمی از دور زمان پیش آید			گویم این نیز نهم بر سر غمهای دگر
	بازگویم نه که دوران حیات این همه نیست			سعدی امروز تحمل کن و فردای دگر

---

1. بصفای.
2. عذرا بودی.
3. نباشد.
4. هر صباحم.