کلیات سعدی/غزلیات/نه دسترسی به یار دارم

by سعدی

۳۹۰– ط

	نه دسترسی بیار دارم			نه طاقت انتظار دارم
	هر جور که از تو بر من آید			از گردش روزگار دارم
	در دل غم تو کنم خزینه			گر یکدل و گر هزار دارم
	این خسته دلم چو[۱] موی باریک			از زلف تو یادگار دارم
	من کانده تو کشیده باشم			اندوه زمانه خوار دارم
	در آب دو دیده از تو غرقم			و امید لب و کنار دارم
	دل بردی و تن زدی همین بود			من با تو بسی شمار دارم
	دشنام همی دهی بسعدی؟			من با دو لب تو کار دارم

---

1. این خسته تن چو، این جثه همچو.