کلیات سعدی/غزلیات/نه خود اندر زمین نظیر تو نیست
ظاهر
< کلیات سعدی | غزلیات
۱۲۶– ط
| نه خود اندر زمین[۱] نظیر تو نیست | که قمر چون رخ منیر تو نیست | |||||
| ندهم دل بقدّ و قامت سرو | که چو بالای دلپذیر تو نیست | |||||
| در همه شهر ای کمان ابرو | کس ندانم که صید تیر تو نیست | |||||
| دل مردم دگر کسی نبرد | که دلی نیست کان اسیر تو نیست | |||||
| گر بگیری نظیر من چکنم | که مرا در جهان نظیر تو نیست | |||||
| ظاهر آنست کان دل چو حدید | درخور صدر چون حریر تو نیست | |||||
| همه عالم بعشقبازی رفت | نام سعدی که در ضمیر تو نیست | |||||
- ↑ جهان.