کلیات سعدی/غزلیات/نشاید که خوبان به صحرا روند

by سعدی

۲۵۲– ط

	نشاید که خوبان بصحرا روند			همه کس شناسند و هر جا روند
	حلالست رفتن بصحرا ولیک			نه انصاف باشد که بی ما روند
	نباید دل از دست مردم ربود			چو خواهند جائی[۱] که تنها روند
	که بپسندد از باغبانان گل			که از بانگ بلبل بسودا روند؟
	برآرند فریاد عشق از ختا			گر این شوخ چشمان بیغما روند
	همه سروها را بباید خمید			که در پای آن سروبالا روند
	بسا هوشمندا که در کوی عشق			چو من عاقل آیند و شیدا روند
	بسازیم بر آسمان سُلمی			اگر شاهدان بر ثریّا روند
	نه سعدی درین گل فرورفت و بس			که آنان که بر روی دریا روند

---

1. وقتی.