کلیات سعدی/غزلیات/لاابالی چه کند دفتر دانایی را

by سعدی

۲۰– ب، خ، ق

	لاابالی چکند دفتر دانائی را؟			طاقت وعظ نباشد سر سودائی را
	آب را قول تو با آتش اگر جمع کند			نتواند که کند عشق و شکیبائی را
	دیده را فایده آنست که دلبر بیند			ور نبیند[۱] چه بود فایده بینائی را؟
	عاشقانرا چه غم از سرزنش دشمن و دوست؟			یا غم دوست خورد[۲] یا غم رسوائی را
	همه دانند که من سبزهٔ خط دارم دوست			نه چو دیگر حیوان سبزهٔ صحرائی را
	من همان روز دل و صبر بیغما دادم			که مقید شدم آن دلبر یغمائی را
	سرو بگذار که قدی و قیامی دارد			گو ببین آمدن و رفتن رعنائی را
	گر برانی نرود ور برود باز آید			ناگزیرست مگس دکه حلوائی را
	بر حدیث من و حسن تو نیفزاید کس			حد همینست[۳] سخندانی و زیبائی را
	سعدیا نوبتی امشب دهل صبح نکوفت			یا مگر روز نباشد شب تنهائی را

---

1. ورنبینی.
2. خورم.
3. همین بود.