کلیات سعدی/غزلیات/عشقبازی نه من آخر به جهان آوردم

by سعدی

۳۷۲– خ

	عشقبازی نه من آخر بجهان آوردم			یا گناهیست که اول من مسکین کردم
	تو که از صورت حال دل ما بیخبری			غم دل با تو نگویم که ندانی دردم
	ایکه پندم دهی[۱] از عشق و ملامتگوئی			تو نبودی که من این جام محبت خوردم
	تو برو مصلحت خویشتن اندیش[۲] که من			ترک جان دادم ازین[۳] پیش که دل بسپردم
	عهد کردیم که جان در سر کار تو کنیم			و گر این عهد بپایان نبرم نامردم
	منکه روی از همه عالم بوصالت کردم			شرط انصاف نباشد که بمانی فردم
	راست خواهی تو مرا شیفته میگردانی			گرد عالم بچنین روز نه من میگردم
	خاک نعلین تو ای دوست نمی‌یارم شد			تا بر آن دامن عصمت ننشیند گردم
	روز دیوان جزا دست من و دامن تو			تا بگوئی دل سعدی بچه جرم آزردم

---

1. منعم کنی.
2. خویش نگه‌دار.
3. ازان.