کلیات سعدی/غزلیات/درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند
ظاهر
< کلیات سعدی | غزلیات
۲۲۶– ط
| درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند | جهان جوان شد و یاران بعیش بنشستند | |||||
| حریف مجلس[۱] ما خود همیشه دل میبرد | علیالخصوص که پیرایهٔ برو بستند | |||||
| کسان که در رمضان چنگ میشکستندی | نسیمِ گل بشنیدند و توبه بشکستند | |||||
| بساط سبزه لگدکوب شد بپای نشاط | ز بسکه عارف و عامی برقص برجستند | |||||
| دو دوست قدر شناسند عهد[۲] صحبت را | که مدتی ببریدند و باز پیوستند | |||||
| بدر[۳] نمیرود از خانگه یکی هشیار | که پیش شحنه بگوید که صوفیان مستند | |||||
| یکی درخت گل اندر فضای خلوت[۴] ماست | که سروهای چمن پیش قامتش پستند | |||||
| اگر جهان همه دشمن شود بدولت دوست | خبر ندارم ازیشان که در جهان هستند | |||||
| مثال راکب دریاست حال کشتهٔ عشق | بترک[۵] بار بگفتند و خویشتن رستند | |||||
| بسرو گفت کسی میوهٔ نمیآری | جواب داد که آزادگان تهی دستند | |||||
| براه عقل برفتند سعدیا بسیار | که ره بعالم[۶] دیوانگان ندانستند | |||||