کلیات سعدی/غزلیات/بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هست

by سعدی

۱۰۹– ب، ط

بیا بیا که مرا با تو ماجرائی هستبگوی اگر گنهی رفت و گر خطائی هست روا بود که چنین بیحساب دل ببری؟مکن، که مظلمهٔ خلق را جزائی هست توانگرانرا عیبی نباشد ار وقتینظر کنند که در کوی ما گدائی هست بکام دشمن و بیگانه رفت چندین روزز دوستان نشنیدم که آشنائی هست کسی نماند که بر درد من نبخشاید^[۱]کسی نگفت که بیرون ازین^[۲] دوائی هست هزار نوبت اگر خاطرم بشورانیازینطرف که منم همچنان صفائی هست بدود آتش ماخولیا دماغ بسوختهنوز جهل مصوّر که کیمیائی هست بکام دل نرسیدیم و جان بحلق رسیدو گر بکام رسد همچنان رجائی هست بجان دوست که در اعتقاد سعدی نیستکه در جهان بجز از کوی دوست جائی هست

---

1. ببخشاید.
2. ازو.