کلیات سعدی/غزلیات/ای چشم تو دلفریب و جادو

by سعدی

۴۷۸ – خ

	ای چشم تو دلفریب و جادو			در چشم تو خیره چشم آهو
	در چشم منی و غایب از چشم			زان چشم همیکنم بهر سو
	صد چشمه ز چشم من گشاید[۱]			چون چشم برافکنم بر آن رو
	چشمم بستی بزلف دلبند			هوشم بردی بچشم جادو
	هر شب چو چراغ چشم دارم			تا چشم من و چراغ من کو؟
	اینچشم و دهان و گردن و گوش			چشمت[۲] مرساد و، دست و بازو
	مه گر چه بچشم خلق زیباست			تو خوبتری بچشم و ابرو
	با اینهمه چشم زنگی شب			چشم سیه تراست هندو
	سعدی بدو چشم تو که دارد			چشمی و هزار دانه لولو[۳]

---

1. برآید.
2. چشمش.
3. در این غزل صنعت «التزام» بکار رفته و در هر مصراع کلمهٔ «چشم» آمده و در بعضی از نسخ این بیت سست و بی‌معنی را پس از بیت پنجم افزوده‌اند:

   	من‌بعد بر آن سرم که تا شب			بنشینم سوگوار و بدخو