کلیات سعدی/غزلیات/آن که هلاک من همی‌خواهد و من سلامتش

by سعدی

۳۲۱– ط

	آنکه هلاک من همیخواهد و من سلامتش			هر چه کند ز شاهدی[۱] کس نکند ملامتش[۲]
	میوه نمیدهد بکس باغ تفرجست و بس			جز بنظر نمیرسد سیب درخت قامتش
	داروی[۳] دل نمیکنم کانکه مریض عشق شد			هیچ دوا نیاورد باز باستقامتش
	هر که فدا نمیکند دنیی و دین و مال و سر			گو غم نیکوان مخور تا نخوری ندامتش
	جنگ نمیکنم اگر دست به تیغ میبرد			بلکه بخون مطالبت هم نکنم قیامتش
	کاش که در قیامتش بار دگر بدیدمی			کانچه[۴] گناه او بود من بکشم غرامتش
	هر که هوا گرفت و رفت از پی آرزوی دل			گوش مدار سعدیا بر خبر سلامتش

---

1. بشاهدی.
2. شکل غلط قبلی: ... گس ...
3. چارهٔ.
4. وآنچه.