کلیات سعدی/غزلیات/آن که هلاک من همی‌خواهد و من سلامتش

by سعدی

۳۲۱– ط

آنکه هلاک من همیخواهد و من سلامتشهر چه کند ز شاهدی^[۱] کس نکند ملامتش^[۲] میوه نمیدهد بکس باغ تفرجست و بسجز بنظر نمیرسد سیب درخت قامتش داروی^[۳] دل نمیکنم کانکه مریض عشق شدهیچ دوا نیاورد باز باستقامتش هر که فدا نمیکند دنیی و دین و مال و سرگو غم نیکوان مخور تا نخوری ندامتشجنگ نمیکنم اگر دست به تیغ میبردبلکه بخون مطالبت هم نکنم قیامتش کاش که در قیامتش بار دگر بدیدمیکانچه^[۴] گناه او بود من بکشم غرامتش هر که هوا گرفت و رفت از پی آرزوی دلگوش مدار سعدیا بر خبر سلامتش

---

1. بشاهدی.
2. شکل غلط قبلی: ... گس ...
3. چارهٔ.
4. وآنچه.