کلیات سعدی/بوستان/باب نهم/به صنعا درم طفلی اندر گذشت

by سعدی

حکایت

	بصنعا درم طفلی اندر گذشت			چه گویم کز آنم چه بر سر گذشت؟
	قضا نقش یوسفجمالی نکرد			که ماهی گورش چو یونس نخورد
	درین باغ سروی نیامد بلند			که باد اجل بیخش از بن نکند
	نهالی بسی سال گردد درخت			ز بیخش برآرد یکی باد سخت
	عجب نیست بر خاک اگر گل شکفت			که چندین گل‌اندام در خاک خفت
	بدل گفتم ای ننگ مردان بمیر			که کودک رود پاک و آلوده پیر
	ز سودا و آشفتگی بر قدش			برانداختم سنگی از مرقدش
	ز هولم در آن جای تاریک و تنگ			بشورید حال و بگردید رنگ
	چو باز آمدم زان تغیر بهوش			ز فرزند دلبندم آمد بگوش
	گرت وحشت آمد ز تاریک جای			بهش باش و با روشنائی درآی
	شب گور خواهی منور چو روز			از اینجا چراغ عمل برفروز
	تن کار کن[۱] می‌بلرزد ز تب			مبادا که نخلش نیارد رطب
	گروهی فراوان طمع ظن برند			که گندم نیفشانده خرمن برند
	بر آن خورد سعدی که بیخی نشاند			کسی برد خرمن که تخمی فشاند

---

1. کارگر.