وحشی بافقی (غزلیات)/هم مگر فیض توام نطق و بیانی بدهد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' وحشی بافقی (غزلیات)  از وحشی بافقی
(هم مگر فیض توام نطق و بیانی بدهد)
'


 هم مگر فیض توام نطق و بیانی بدهددر خور شکر عطای تو زبانی بدهد 
 آن جواهر که توان کرد نثار تو کم استهم مگر همت تو بحری و کانی بدهد 
 چشمه‌ی فیض گشا خاطر فیاض شماستوه چه باشد که به ما طبع روانی بدهد 
 وحشی از عهده‌ی شکر تو نیاید بیرونعذر این خواهد اگر عمر امانی بدهد