وحشی بافقی (غزلیات)/غمزه‌ی او حر فتنه به هر جا ببرد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' وحشی بافقی (غزلیات)  از وحشی بافقی
(غمزه‌ی او حشر فتنه به هر جا ببرد)
'


 غمزه‌ی او حشر فتنه به هر جا ببردعافیت را همه اسباب به یغما ببرد 
 صبر ما پنجه مومیست چوعشق آرد زورپنجه گر ساخته باشند ز خارا ببرد 
 گو تو خواهی ، که گرانی ببرد بندی عشقکوه بر سر نهد وسلسله در پا ببرد 
 دل من کیست که لطف از تو کند گستاخیبر دهانش زن اگر نام تمنا ببرد 
 پیش ما نیست ازین جنس بفرمای که نازصبر و آرام ز دلهای شکیبا ببرد 
 از تو ایمایی و از صیقل ابرو میلیزنگ سد ساله تغافل ز دل ما ببرد 
 ندهی عشق به خود ره که چو فرصت یابدقفل گنجینه‌ی جان پیچد و کالا ببرد 
 هر زبان کو سر بی‌جرم نخواهد بر داردعوی عشق کند کوته و غوغا ببرد 
 دشت پیمایی بسیار کند چون وحشیهر کرا دل نگه آهوی صحرا ببرد