وحشی بافقی (غزلیات)/شام هجران تو تشریف به هر جا ببرد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' وحشی بافقی (غزلیات)  از وحشی بافقی
(شام هجران تو تشریف به هر جا ببرد)
'


 شام هجران تو تشریف به هر جا ببرددر پس و پیش هزاران شب یلدا ببرد 
 دود آتشکده از کلبه عاشق خیزدگر به کاشانه‌ی خود آتش موسا ببرد 
 میجهد برق جمالی که دهد اجر فراقکیست تا مژده به یعقوب و زلیخا ببرد 
 عشق چون بر سر کس حمله‌ی بیداد آرداولش قوت بگریختن از پا ببرد 
 هرکرا بر در نازک بدنان خواند عشقدل و جانی که بود ز آهن وخارا ببرد 
 آنکه سود سر بازار محبت خواهدباید آنجا همه‌ی سرمایه‌ی سودا ببرد 
 در برو باز زنم بی رخ او رضوان راگر به گلزار بهشتم به تماشا ببرد 
 ندهد طوف صنمخانه به سد حج قبولشیخ صنعان که دلش را بت ترسا ببرد 
 با چنین درد که وحشی به دعا می‌طلبدبایدش کشت اگر نام مداوا نبرد