وحشی بافقی (غزلیات)/دو هفته رفت که ننواختی به نیم نگاهم

by وحشی بافقی

	دو هفته رفت که ننواختی به نیم نگاهم			هنوز وقت نیامد که بگذری ز گناهم
	کرشمه‌ای که نکاهد ز حسن اگر بنوازی			به لطف گاه به گاه و نگاه ماه به ماهم
	میان ما و تو سد گونه خشم شد همه بیجا			چنین مکن که مرا عیب می‌کنند و ترا هم
	کدام ملک به توفان دهم کدام بسوزم			که فرق تا به قدم سیل اشک و شعله‌ی آهم
	فتاده‌ام به رهت چشم و گوش گشته سراپا			بیا که گوش به آواز پا و چشم به راهم
	مکن که عیب کنندت ز چون منی چو گریزی			که نیکنامی جاوید از برای تو خواهم
	چو وحشی از چمن وصل رستم اول وآخر			سموم بادیه‌ی هجر ، زرد کرد گیاهم