وحشی بافقی (غزلیات)/دل پر حسرت از کوی تو برگردیدم و رفتم

by وحشی بافقی

	دل پر حسرت از کوی تو برگردیدم و رفتم			نشد پابوس روزی آستان بوسیدم و رفتم
	ز گرد راه خود را بر سر کوی تو افکندم			رخ پر گرد بر خاک درت مالیدم و رفتم
	اگر منزل به منزل چون جرس نالم عجب نبود			که آواز درایی از درت نشنیدم و رفتم
	نیامد سرو من بیرون که بر گرد سرش گردم			به سان گرد باد از غم به خود پیچیدم و رفتم
	میسر چون نشد وحشی که بینم خلوت وصلش			به حسرت بر در و دیوار کویش دیدم و رفتم