وحشی بافقی (غزلیات)/خوشا در پای او مردن خدایا بخت آنم ده

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' وحشی بافقی (غزلیات)  از وحشی بافقی
(خوشا در پای او مردن خدایا بخت آنم ده)
'


 خوشا در پای او مردن خدایا بخت آنم دهنشان اینچنین بختی کجا یابم نشانم ده 
 نثاری خواهم ای جان آفرین شایسته‌ی پایشپر از نقد وفا و مهر یک گنجینه‌ی جانم ده 
 سخن بسیار و فرصت کم خدایا وصل چون دادینمی‌بخشی اگر طول زمان طی لسانم ده 
 سگ خواری کش عشقم به گردن طوق خرسندیاگر خوان امیدی گستری یک استخوانم ده 
 من و آزردگی از عشق و عشق چون تویی حاشاگرت باور نمی‌داری به دست امتحانم ده 
 من آن خمخانه پردازم که بدمستی نمی‌دانمالا ای ساقی دوران می از رطل گرانم ده 
 یکی طومار در دست و در او احوال من وحشیاگر فرصت شود گاهی به یار نکته دانم ده