وحشی بافقی (غزلیات)/خرم دل آن کس که ز بستان تو آید

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' وحشی بافقی (غزلیات)  از وحشی بافقی
(خرم دل آن کس که ز بستان تو آید)
'


 خرم دل آن کس که ز بستان تو آیدگل در بغل از گشت گلستان تو آید 
 ما با لب تفسیده ره بادیه رفتیمخوش آنکه ز سرچشمه‌ی حیوان تو آید 
 خوش می‌گذری غنچه گشای چمن کیستاین باد که از جنبش دامان تو آید 
 بر مائده‌ی خلد خورانم همه خونمرشک مگسی کان ز سر خوان تو آید 
 گو ماتم خود دار و به نظاره قدم نهآنکس که به راه سر میدان تو آید 
 سر لشکر هر فتنه که آید پی جانیتازان ز ره عرصه‌ی جولان تو آید 
 وحشی مرض عشق کشد چاره گران رابیچاره طبیبی که به درمان تو آید