وحشی بافقی (غزلیات)/تو و هر روز و بزم عشرت خویش

by وحشی بافقی

	تو و هر روز و بزم عشرت خویش			من و شبها و کنج محنت خویش
	منم با محنت روی زمین خوش			نگه دار آسمان گو راحت خویش
	ز هجران مردم و بر سر ندیدم			کسی را غیر سنگ تربت خویش
	مکش زحمت برای راندن ما			که ما خواهیم بردن زحمت خویش
	به زیر تیغ او نالید وحشی			فتادش سربه پیش از خجلت خویش