وحشی بافقی (غزلیات)/آیینه‌ی جمال ترا آن صفا نماند

by وحشی بافقی

	آیینه‌ی جمال ترا آن صفا نماند			آهی زدیم و آینه‌ات را جلا نماند
	روزی که ما ز بند تو آزاد می‌شدیم			بودند سد اسیر و یکی مبتلا نماند
	دیگر من و شکایت آن بی وفا کز او			هیچم امیدواری مهر و وفا نماند
	سوی مصاحبان تو هرگز کسی ندید			کز انفعال چشم تو بر پشت پا نماند
	وحشی ز آستانه‌ی او بار بست و رفت			از ضعف چون تحمل بار جفا نماند