نادره ایام حکیم عمر خیام/رباعیات خیام/سیر آمدم ایخدای از هستی خویش
۳۶۱ – ۲۱۳ کم
| سیر آمدم؛ ایخدای، از هستی خویش | وز تنگدلی و از تهیدستی خویش. | |||||
| هر نیست تو هست میکنی بیرون آر | زین نیستیم بحرمت هستی خویش. | |||||
۳۶۱ – ۲۱۳ کم
| سیر آمدم؛ ایخدای، از هستی خویش | وز تنگدلی و از تهیدستی خویش. | |||||
| هر نیست تو هست میکنی بیرون آر | زین نیستیم بحرمت هستی خویش. | |||||