مثنوی معنوی/فهم کردن حاذقان نصاری مکر وزیر را

by مولوی

	هر که صاحب ذوق بود از گفت او			لذتی می‌دید و تلخی جفت او
	نکته‌ها می‌گفت او آمیخته			در جلاب قند زهری ریخته
	ظاهرش می‌گفت در ره چست شو			وز اثر می‌گفت جان را سست شو
	ظاهر نقره گر اسپیدست و نو			دست و جامه می سیه گردد ازو
	آتش ار چه سرخ رویست از شرر			تو ز فعل او سیه کاری نگر
	برق اگر نوری نماید در نظر			لیک هست از خاصیت دزد بصر
	هر که جز آگاه و صاحب ذوق بود			گفت او در گردن او طوق بود
	مدتی شش سال در هجران شاه			شد وزیر اتباع عیسی را پناه
	دین و دل را کل بدو بسپرد خلق			پیش امر و حکم او می‌مرد خلق