عطار (غزلیات)/مسلمانان من آن گبرم که دین را خوار میدارم
ظاهر
| مسلمانان من آن گبرم که دین را خوار میدارم | مسلمانم همی خوانند و من زنار میدارم | |||||
| طریق صوفیان ورزم، ولیکن از صفا دورم | صفا کی باشدم چون من سر خمار میدارم | |||||
| ببستم خانقه را در، در میخانه بگشودم | ز می من فخر میگیرم ز مسجد عار میدارم | |||||
| چو یار اندر خرابات است من اندر کعبه چون باشم | خراباتی صفت خود را ز بهر یار میدارم | |||||
| به گرد کوی او هر شب بدان امید چون عطار | مگر بنوازدم یاری خروش زار میدارم | |||||