عطار (غزلیات)/ما چو بی‌ماییم از ما ایمنیم

by عطار

	ما چو بی‌ماییم از ما ایمنیم			از تولا و تبرا ایمنیم
	از تفاخر همچو گردون فارغیم			وز تغیر همچو دریا ایمنیم
	چون گذر کردیم از بالا و پست			هم ز پستی هم ز بالا ایمنیم
	چون نه نادان و نه دانا مانده‌ایم			هم ز نادان هم ز دانا ایمنیم
	چون زبان از نیک و بد دربسته‌ایم			هم ز شنوا هم ز گویا ایمنیم
	چون قرار کار ما رفتست دی			لاجرم ز امروز و فردا ایمنیم
	نام و ننگ ما در اقصای جهان			گر نهان شد ور هویدا ایمنیم
	روز و شب بی راه می‌جوییم راه			زانکه از ناایمنی ما ایمنیم
	چون سر عطار گوی راه شد			از سریر لاف و سودا ایمنیم