عطار (غزلیات)/عشق تو به سینه تاختن برد

by عطار

	عشق تو به سینه تاختن برد			وآرام و قرار من ز من برد
	تن چند زنم که چشم مستت			جانی که نداشتم ز تن بود
	صد گونه قرار از دل من			زلفت به طلسم پرشکن برد
	عشق تو نمود دستبردی			مردی و زنی ز مرد و زن برد
	با چشم تو عقل خویشتن را			بی خویشتنی ز خویشتن برد
	عیسی لب روح‌بخش تو دید			در حال خرش شد و رسن برد
	خضر آب حیات کی توانست			بی‌یاد لب تو در دهن برد
	جمشید کجا جهان‌نمایی			بی عکس رخت به جام ظن برد
	سیمرغ ز بیم دام زلفت			بگریخت و به قاف تاختن برد
	گفتند بتان که چهره‌ی ما			قدر گل و رونق سمن برد
	درتافت ستاره‌ی رخ تو			وآب همه از چه ذقن برد
	عطار چو شرح آن ذقن داد			گوی از همه کس بدین سخن برد