عطار (غزلیات)/خراباتی است پر رندان سرمست

by عطار

	خراباتی است پر رندان سرمست			ز سر مستی همه نه نیست و نه هست
	فرو رفته همه در آب تاریک			برآورده همه در کافری دست
	همه فارغ ز امروز و ز فردا			همه آزاد از هشیار و از مست
	مگر افتاد پیر ما بر آن قوم			مرقع چاک زد زنار در بست
	یقینش گشت کار و بی گمان شد			درستش گشت فقر و توبه بشکست
	سیاهیی که در هر دو جهان بود			فرود آمد به جان او و بنشست
	نقاب جان او شد آن سیاهی			سیاهی آمد و در کفر پیوست
	چو آب خضر در تاریکی افتاد			کنون هم او ز خلق و خلق ازو رست
	دل عطار خون گشت و حق اوست			که تیری آنچنان ناگه ازو جست